|
SHITO-KAI
Największy problem
jest z przedstawieniem największej organizacji - Shito-kai, powołującej się na
tradycje organizacji stworzonej przez Kenwę Mabuniego. Po śmierci założyciela
do przywództwa aspirował jeden z ze starszych instruktorów Manzo Iwata (?-2000).
Rywalizował z nim starszy syn Mabuniego Kenei. Ostatecznie podzielili organizację
na wschodnią (Iwata) i zachodnią (Kenei Manuni). Po śmierci Iwaty odłamy te -
przynajmniej teoretycznie - się połączyły. O
historii piszemy w innym dziale. Oficjalnie
shito-kai reprezentowana jest ona w 55 krajach. Aktualnie jej soke
(przywódcą stylowym) i honorowym prezydentem jest starszy syn
założyciela stylu - Kenei Mabuni (10 dan).
Do niedawna dzielił przywództwo z mistrzem Manzo Iwatą (zmarł 2000). W
ramach Shito-kai działa kilka dużych struktur kierowanych przez
prominentnych mistrzów. Najważniejsi to Ken Sakio (szef WSKF), Kunio
Murayama (rezydujący w Meksyku, kierujący klubami w obu Amerykach),
Hidetoshi Nakahashi (prezydent federacji europejskiej) i Carlos Molina
(sekretarz generalny ESKU). Coraz większy autorytet ma też syn Manzo
Iwaty - Genzo. Shito-kai organizuje najwięcej zawodów z mistrzostwami
świata na czele, ale japońscy mistrzowie podkreślają, że nie sport
jest celem, lecz doskonalenie. Logo shito-kai zawiera znak rodziny
Mabuni oraz kaligrafię karate-do.
 SHITORYU
SEITO
Organizacja
młodszego z synów kaiso Mabuniego - Kenzo - powstała nieco później. W
chwili śmierci ojca Kenzo Mabuni (10 dan,
1927-2005) miał zaledwie 25 lat i nie czuł się gotów do objęcia
przywództwa stylu (choć to jemu - zdaniem matki - ojciec zostawił
ułożony przez siebie podręcznik treningowy). Po dwóch latach Kenzo przjął
z rąk matki (Kame Mabuni) ów słynny (bo jedyny wówczas) podręcznik i rozpoczął szkolenie
uczniów stosując się dokładnie do programu ojca. Stąd dzisiejsza nazwa
"Organizacja Japońskiego Karate-do Uczniów Shito-ryu". Kenzo
zdecydowanie odrzucał rywalizację sportową. Nie jest to
duża organizacja. Początkowo działała tylko w Azji, dopiero w 1994 r. powstał
oddział amerykański (Minobu Miki), ale obecnie ma przedstawicieli na różnych
kontynentach. Jak widzimy Kenzo Mabuni także używał
swego znaku rodowego jako emblematu organizacji. Śmierć Kenzo
Mabuniego w czerwcu 2005 roku postawiła pod znakiem zapytania
istnienie organizacji, mimo że oficjalnie nowym soke ogłosiła się
córka mistrza Tsukasa Mabuni, a organizacją kieruje shihan Kazuo Sakai.
 GENBU-KAI
O naszej
organizacji kierowanej przez mistrza Fumio
Demurę (9 dan) obszernie piszemy w kilku miejscach tego serwisu.
Genbu-kai powstała w 2001 roku jako przekształcenie istniejącej od
1965 r. Japan Karate-do Federation, będącej przez wiele lat
autonomicznym oddziałem Itosu-kai. Obecnie stowarzysza 25 krajów
(największe są oddziały w USA i Kanadzie). Zapraszamy na
stronę polskiego oddziału
Genbu-kai. Prezentowane logo organizacji zawiera znak (mon)
rodziny Demura.
 SHUBU-KAI
Organizację
SHUBU-KAI założył jeden z nielicznych jeszcze żyjących uczniów Kenwy
Mabuniego - mistrz Shigeru Sawabe. Po naukach założyciela stylu
terminował także u Ryusho Sakagamiego. Stąd bliska znajomość z Fumio
Demurą (którego Sawabe pamięta jako tego, która zawsze pierwszy
przychodził i ostatni wychodził z dojo). Po śmierci Sakagamiego Fumio
Demura za swojego sensei uznał właśnie mistrza Sawabe, który
przeprowadził jego promocję na 9 dan.
Shigeru Sawabe pełnił wiele ważnych funkcji w japońskich organizacjach
karate. Organizacja Shubu-kai działa głównie w Japonii, ma też oddział
amerykański.
 SEIKO-KAI
Organizację
Seiko-kai (ściśle: Suzuki-ha Shito-ryu Karate-do Seiko-kai) założył w Japonii mistrz Seiko Suzuki
po śmierci swego nauczyciela Ryusho Sakagamiego. Dziś składa się ona z
8 oddziałów krajowych, które odwiedza głównie mistrz Akira Sato -
przyjaciel mistrza Demury - rezydujący w Kanadzie. Pomiędzy Seiko-kai
i Genbu-kai istnieje umowa, by obie organizacje nie rywalizowały ze
soba i nie zakładały dojo w bliskim sąsiedztwie. Emblemat organizacji
to godło Okinawy - jeden z pierwszych znaków karate-do shito-ryu.
 HAYASHI-HA
SHITO-RYU KAI
Organizację
Hayashi-ha Shito-ryu Kai założył charyzmatyczny mistrz Teruo Hayashi
(1924-2004), który wraz z Shogo Kunibą był podporą Seishinkai. Uczył
się u Kenwy Mabuniego i Shinkena Tairy. Po przyjeździe do USA Hayashi
(wielki ekspert różnych sztuk walki) pełnił funkcję dyrektora
technichnego World Karate Federation. Ze względu na wielki autorytet
Senseia w stosunkowo krótkim czasie oddziały HSK powstały w kilkunastu
krajach. Po śmierci Mistrza organizacja przeżywa lekki kryzys.
 KOFUKAN
/ SHUKOKAI
Organizacja Kofukan
to w zasadzie federacja Shukokai założona przez mistrza Chojiro
Taniego - jednego z prominentnych uczniów Mabuniego. Po śmierci
założyciela kilku mistrzów pretendowało do sukcesji. Główny nurt
reprezentowali mistrzowie Kimura, Tomiyama i Tani jr. Niestety, inni
nie chcieli zrezygnować z nazwy. W tym samym czasie zmarł Shigeru
Kimura. W tej sytuacji - aby zakończyć spory - założono Kofukan z
Tanim jako soke oraz Tomiyamą jako szefem instruktorów.
 SHUKOKAI
Jak napisano
powyżej. Shukokai stworzył mistrz Chojiro Tani, a na świecie
spopularyzował Shigeru Kimura. Dziś szefem organizacji (7 krajów) jest
mistrz Yamada, ale są też ośrodki nie uznające jego zwierzchnictwa
(np. centrala angielska). Dosyć prężnie natomiast działa oddział
austriacki. Poniżej prezentujemu dwa emblematy organizacji Shukokai,
które nie przyłaczyły się ani do Taniego, ani do Yamady: Kimura
Shukokai oraz Shukokai Karate Union. Niektórzy reprezentują pogląd, że
shukokai to już nowy styl, pochodny wobec shito-ryu, ale podzielony na
wiele odmian.
 
 ITOSU-KAI
Organizację
Itosu-kai założył w 1955 roku główny uczeń Mabuniego (często
towarzyszący mu na pokazach) - Ryusho Sakagami (1915-1993). Początkowo
ściśle kontynuował drogę swego nauczyciela. Powszechnie używana była
wtedy nazwa Shito-ryu Karate-do Itosu-kai. Dzisiejsi członkowie
Itosu-kai twierdzą, że od połowy lat 70. Sakagami zaczął większą uwagę
zwracać na tę część shito-ryu, która wywodzi się z Shuri. i próbował
wyodrębnić własną interpretację stylu mistrza Itosu. Opinii tych nie
potwierdzają starzy mistrzowie znający wtedy Ryusho Sakagamiego.
Przeczy temu także oficjalna lista kata Itosu-kai zawierająca
wszystkie formy Naha-te i tożsama właściwie z listą kata Shito-kai.
Dziś szef tej organizacji Sadaaki Sakagami ma problemy z
samookreśleniem. Uznaje siebie za szefa stylu itosu-ryu pokrewnwgo
wobec shito-ryu. Podobno styl ten ćwiczył także Kenwa Mabuni. Autorzy
tego serwisu przyznają, że nie są w stanie zrozumieć owej
skomplikowanej interpretacji. Zapraszamy do przestudiowania stron
itosukai (najlepiej kanadyjskich).
 SEISHINKAI
Ta wielka i
szanowana niegdyś organizacja dziś przeżywa kryzys tożsamości.
Niestety, wielcy mistrzowie japońscy odeszli i nie ma kto ich
zastąpić. Ostatni z wielkich - Kunio Tatsuno - został podobno
zastrzelony przez yakuza (mafię japońską). International Seishinkai
Karate-do Union jest dzisiaj nieco "papierową" organizacją
administrowaną przez Roberta Burgermeistera - byłego szefa
szwajcarskiego oddziału. Japońscy mistrzowie Harada i Egi przewodniczą
raczej symbolicznie. W pogoni za nowymi członkami przyjmuje się tu
kluby różnych stylów.
DO GÓRY
|
